Dlaczego ofiary milczą?

  • Kto zawinił?
Należy zacząć od zrozumienia nadużycia, werbalne, emocjonalne lub psychiczne, zawsze będzie napaścią. Ofiara jest potraktowana jako zabawka, gdy jest zmuszana siła do poddania się napastnikowi. Taka sytuacja może wynikać z emocjonalnego szantażu, zastraszania, groźby przemocy lub aktualnej brutalności. Bardzo rzadko mamy do czynienia z jedną formą nadużycia, ofiara jest poddana mieszanym formą taktyk wymuszania, techniki te powodują u nich zmieszanie i brak kontroli, nie wiedzą czego mają się spodziewać.

Wielokrotni napastnicy mają doświadczenie w przekonywaniu ofiar, że napaść wynikała z winy ofiary a nie napastnika. Cokolwiek się stanie, pokłócą się, to ofiara jest winna temu co się stało, poprzez to, że nie współpracowała wystarczająco lub mówiła nie właściwe rzeczy w nieodpowiednim momencie, utrata kontroli nad sytuacją była zawsze w rękach ofiary "Gdybyś mnie nie zmusiła do tego, gdybyś współpracowała, gdybyś mnie nie sprowokowała mojego zainteresowania/uwagi nie zrobiłbym tego tobie."

Zadawanie pytań "co by było gdyby" lub "gdybym tylko" wynika z natury człowieka powoduje, że jeśli stanie się nam coś nieoczekiwanego, analizujemy to co się stało. Jakie czynności i wydarzenia prowadzą nas do dobrej lub złej przyszłości? Jak mogę zapobiec przyczyną powtórzenia się tego wydarzenia jak go uniknąć w przyszłości? Niestety skutki emocjonalne spowodowane napaścią mogą doprowadzić ofiarę do nielogicznych wniosków. Bardzo łatwo ofiara zgadza się z napastnikiem "Gdybym zrobiła to by mnie nie zaatakował. Jakoś w jakiś sposób to była moja wina".

  • Zdradzone zaufanie
Kiedy napastnikiem jest ktoś kto w życiu ofiary jest autorytetem, ktoś kogo inni ludzie szanują, zmieszanie i wstyd jest intensywniejsza tak samo jak tendencja do obwiniania siebie. Jeśli ofiarą było dziecko zmieszanie jest tym większe. Zauważy, że rodzice wychowują dzieci tak aby były posłuszne nie tylko im ale zarówno nauczycielom, policjantom itp. Jako cześć społeczeństwa uczymy dzieci aby im ufały.

Problem w tym, że pedofil wykorzystuje takiego typu sytuacje, gdzie rodzice i dzieci mu ufają. Opowiada dziecku kłamstwa i manipuluje usiłując je zmieszać aby móc w przyszłości mieć nad dzieckiem całkowitą kontrole. Może to zająć lata, dekady dla dziecka pokonanie takiego rodzaju stanu.

  • Poczucie wstydu
Napaść seksualna(taka jak molestowanie lub gwałt) często łączy się z nietypowym i obciążającym poczuciem wstydu, które powoduje winę jaką może odczuwać ofiara. Pełen przemocy seksualny kontakt fizyczny powoduje głębokie zmiany w zdolności identyfikacji jednostki, naturalną reakcją jest zamkniecie się nawet za cenę dużego wysiłku dla ochronienia tej identyfikacji. Potrzebna jest wilka odwaga, aby się otworzyć nawet wiele lat później. Jest tendencja w naszej kulturze do winienia ofiary w takich przypadkach kiedy to tylko przyszłość jest zapewniona przez prawdopodobieństwo milczenia.

Chłopcy, którzy byli molestowani mają inne problemy. Jeśli sprawcą była kobieta bardzo często jest to postrzegane jako "inicjacje męskości" natomiast jeśli sprawcą był mężczyzna często maja problem w odnalezieniu swojej tożsamości seksualnej. Ponadto w naszej społeczności utarło się, że agresorami są mężczyźni, ta męskość, bardzo często jest łączona z gotowością do uprawiania seksu w każdym momencie i o każdej porze, to potęguje kolejny stopień w spirali wstydu.

  • Sprzeciw społeczeństwa
Kolejnym aspektem milczenia może być strach przed zagrożeniem jakie może spowodować mówienie. Kobieta, która oskarżyła Kobie Brayant o gwałt została znienawidzona przez bardzo wielu. Była w śmiertelnym zagrożeniu, została zmuszona do opuszczenia domu i pracy, jej życie zostało zniszczone. Jeden człowiek nawet skontaktował się z ochroniarzem Kobiego ofiarując mu zamordowanie jej.

Sytuacja zniewagi i złości oraz ochrona napastnika nie jest niczym niezwykłym, niestety. Ukazanie najbardziej popularnego nauczyciela, duchowego przewodnika społeczności jako sprawce złych czynów może sprawić, że wielu ludzi stanie w jego obronie. Ofiara/oskarżyciel może być odrzucona, zagrożona, oskarżona o bycie złą osobą lub szaloną, chorą. Może być fizycznie napiętnowana i będzie musiała użyć ogromnej siły w dążeniu do sprawiedliwości i przeciw stawieniu się takiej sytuacji.

  • Zdradzona ponownie
Istniej również zagrożenie wynikające z tego komu powiedziała ofiara po raz pierwszy. To smutne ale powiedzenie nauczycielowi lub krewnemu o molestowaniu, nie gwarantuje pewności, że ta osoba zareaguje prawidłowo, może również wykorzystywać dziecko. Dla przykładu, parę lat temu moja znajoma opowiedziała ojcu o tym, że wujek molestował ją. W odpowiedzi ojciec zrobił jej to samo. Minęło dużo czasu zanim znowu komuś powiedziała.

Molestowanie seksualne dotyka silnie emocji jakich człowiek doświadcza. Bardzo dużo z naszej fizyczości i emocjonalności jest powiązana z naszą seksualnością i przedstawia wstyd, tajemnice, przemoc z korelacja zmieszania może spowodować cykliczny wstyd i strach, znalezienie odwagi do przyznania się, nawet przed sobą do tego co się stało może zająć więcej niż kilka dni, miesięcy.

Autor: Jennifer Merrill

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.