Lidia Amejko – Żywoty świętych osiedlowych

Nagroda ta zostanie przyznana – po raz pierwszy – przez Kapitułę Fundacji Zielona Gęś im. Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego 11 marca 2008 roku w dniu imienin poety. W kapitule nagrody zasiadają współpracujący z fundacją pisarze i dziennikarze, którzy nagrodzą autora najlepszej książki wydanej w 2007 roku.

Żywoty świętych osiedlowych to przesycone absurdalnym humorem surrealistyczne opowieści o nietypowych świętych – betonowa Złota legenda, przekazywana z ust do ust pod sklepem monopolowym „Jerycho”. Mamy tu historię o św. Janinie obrębiającej nicość, o św. Chajdegerze, który przygarniał niewypowiedziane słowa, o św. Dormidorze – szyfrancie snów… I o wielu innych. Z Żywotów… wyłania się obraz dziwnego Osiedla, spuszczonego z boskiej betoniarki poza planem stworzenia. Świata, gdzie żywi porozumiewają się ze zmarłymi przez internet, a ulepieni z ciasta ludzie mają dusze na kartę lub abonament i dostają od Boga SMS-y.

Czas jest tutaj kolisty, daje się zatrzymać, zawrócić, rozszczepić; granica między życiem a śmiercią jest umowna, tożsamość bohaterów niedookreślona, znaczenia i pojęcia niepokojąco rozmyte. Przedmioty wykorzystuje się jako części mowy, a język stanowi namacalne tworzywo rzeczywistości – wszędzie snują się hordy bezdomnych słów, zdania kiełkują jak nasiona, pytania rosną i wymagają opieki, myśli wylewają się z głów…

Czym jest ten świat? Co znaczy Osiedle? Odpowiedzią okazuje się dziobak…Bawiąc się językiem i konwencjami, Amejko tworzy alternatywną mitologię, w której purnonsensowy mistycyzm splata się z filozoficznym żartem.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.